موج موسیقی

نقد ومعرفی موسیقی راک

نایتینگل
نویسنده : اقلیما (انسیه ) پولادزاده Eghlima( Ensiyeh ) Pouladzadeh - ساعت ٧:۱٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۱۱/٢۸
 

بانام خدا

 

سلام به تمامی دوستان و همراهان همیشگی موج موسیقی

در این پست قصد بر این است تا درباره یکی دیگر از آثار ارزشمند تولید شده در هزاره نوین نکاتی چند را برشمریم .

درسال ۲۰۰۰ موسیقی متال درسطح جهان با موج گسترده ای ازآثار ارائه شده مواجه گردید که بسیاری از این تولیدات رویکردهای خاصی به موسیقی دهه ۸۰ که به عقیده برخی از منتقدان دوران طلائی این ژانر از موسیقی بوده است را داشته اند. با چشم پوشی ازگروههایی که تنها به اجرای مجددهوی متال دوره اعتراض پرداختندیک اتفاق  ویژه در شمال اروپا باعث شد تا تولیدات این منطقه از قالب آثار اجرائی صرفا ملودیک و یا با تکیه برگرایشات خاص فلسفی فاصله گرفته وظرافت های ویژه تکنیک نوارندگی و نیز تنظیم آهنگها بر سیاق جدید رونق بیشتری پیداکنند .

یکی از این گروهها ، نایتینگل بودکه به رهبری Dan Swano درسال ۱۹۹۵ شکل گرفت و پس از تولید چند آلبوم قدرتمدانه به تولید مجموعه « I » در سال ۲۰۰۰پرداخت .گروه دراین آلبوم باحفظ ماهیت موسیقی اروپای شمالی اشاره های بسیارظریف به دوران  طلائی هوی داشته است که درتعدادی ازآهنگ های این آلبوم حتی برای شنوندگان  معمولی و غیر حرفه ای این اجرای کنایه آمیز ملموس است و نکته قابل توجه در این آلبوم تاکید نامحسوس موسیقی بر اصول ایفای گثیک در برخی از تراننه هاست، گوئی آهنگساز سعی در برقراری ارتباط میان این این شاخه از موسیقی متال و ریشه های اصیل هوی متال داشته است .البته بایداذعان داشت که موسیقی گثیک خود بتنهایی ژانر بسیار گسترده است اما تلاقی این ژانر و ریشه های هوی که به طرز خارف العاده ای با حرکات تکنیکی نوازندگان توام شده است اساس کار را به گونه ای پیشـــرو تر از سایر آثار تولیدی در این دوره  می نماید و در نهایت صدای سحرانگیز ووکال گروه که در واقع پدیدآورنده این اثر نیز می باشد آن چنان در وجود شنونده رخنه می کند و گهگاه زیبائی های تکنیکال موسیقی فراموش می شود .صدایی که با تنالیته و ایفای اروپائی فاصله دارد و بسیار گرم و مهیج است . (به عقیده من نزدیک به تنالیته خاورمیانه ای )

 

 

آلبوم I با Scarred For Life  آغاز میگردد. بنظر میرسد این آهنگ بر اساس آرمان اولیه گروه بسیاربه گثیک راک وفادار است.یکی از مولفه های شایان ذکردراین کارفضاسازی غیرمتغیر کیبورد است که بسیار یکنواخت و ملودیک و کلیسایی می نماید. شاید برای ورود به این آلبوم  یک کار ریتمیک اینچنینی که  البته تکنیکی ساده را دنبال می کند مناسبترین باشد .

 بدنبال همان جریان موثر هنری گفته شده از ترانه Still In The Dark تا  اواسط  آلبوم شاهد رویکرد گروه به هوی متال دهه ۸۰ خواهیم بود در Still In The Dark ریف بسیار پیوسته و شفاف متصور شده است تا حدی که صدای کیبــورد در بستره کار حتی زیر صدای بیس شنیده میشود تغییر گام و چرخش ریف به سمت سلو دریک چهارم پایانی کار گوشه چشمی به پروگرسیو نیز داشته است . The Game جابجایــی نقش لید و کیبورد در این کار دوباره آلبوم را بسوی گثیک سوق میدهد ایجاد فضای دلهره البته نه بصورت آشکار بلکه بسیار زیرساختی و متنی که یکی ازجلوه های ویژه این آهنگ می تواندباشد و سلوی کلاپتونی درمیانه ترانه دقیقا شنونده را درخلسه دهه ۸۰ فرو می برد با این تفاوت  که زمان احتصاصی سلو بسیار کمتر در نظرگرفته شده است .  Game Over  نیزدرادامه کاربا شعر بسیار جذابی که برای آن سوار است دارای نکاتی جالب است از جمله این که هارمونی آلبوم از آرپژنوازی صرف به ناگهان به کونترپوانتیک مبدل می گردد . در آهنگ Remorse And Regret  کار چهره ای نو به خود می گیرد و اثرات موسیقی پروگرسیو را کاملا احساس می کنیم امااین اثرات تنها پوششی است برحال و هوای شمال اروپائی این موسیقی چراکه بخوبی عمق ریشه موسیقی موثر بر گروه مشخص است البته نکته حائز اهمیت دقیقا در دو سوم پایانی کار اتفاق می افتد کار ترکیبی کیبورد وبیس و فضاسازی برای خودنمائی لید گیتار ودرنهایت بازگشت مجددریتم به کیبورد .Alonely آینه تمام نمای الـــــــقای آرامش سرد به موسیقی ، از اســــــکاندیناوی است به راحتی می توان تشخیص داد که سازنده اثر قصد در بر، جا گذاشتن ردپای خاستگاه موسیقی اش در این آلبوم بوده است، سلویی که میشنویم  روان و قابل درک و برآمده از طبیعت است . I Return  با شروعی آرام ، نقطه عطف این اثر می تواند باشد چراکه تمامی قواعد موسیقی هموفنیک ودر عین حال مدرن در آن رعایت شده واین آهنگ بجهت تکنیک اجرا بسیارقابل ستایش است همچنین  چند لایه بودن ریتم ها ، همگی به خلق یک ترانه به یادماندنی کمک کرده است . Drowning In Sadness  مجددا بازمی گردیم به دوره طلائی هوی اما بیشتر تاکید بر حفظ کیبوردو ایجاد فضای  اضطراب  میان لید و بیس  در زیرساخت این آهنگ این باز بشکل محسوس تر .Dead Or Alive گوئی این اثر در تکمیل I Return ساخته شده است با این تفاوت که کار بر مدار ریف بسیارقدرتمندو شنیدنی استواراست پاساژ ها بسیار سنجیده و همراهی کیبورد بصورت  لایه به لایه و در نهایت درست در وسط  کار شنونده با  سلویی که بربسترکیبوردوبیس بعنوان لایه سوم خودنمائی می کند روبرو میگردد. زیباترین ترانه این آلبوم به جهت فرمال شاید این ترانه باشد . The Journey's End  یک کار ساده و روان اما در عین حال این هیجان را در انسان به وجود می آوردکه هرلحظه گام چرخشی تازه درپی داشته باشدوالبته ترجیحا یک سلوی دهه هشتادی دیگر را هم می طلبد که به نظر میرسد فقدان آن تاحدی محسوس است . Breathing بک کار بدون کلام که خاتمه ای گثیک به اثر می دهد و تماما فضاسازی است و البته به عقیده من شاید بهترین پایان برای شروع این آلبوم است . در واقع سازنده اثر یک مسیر چند ضلعی تا مبدا را طی می کند و ارزش یک کار پیشرو را به چشم می آورد .

امیدوارم که موج موسیقی توانسته باشد نظرشما علاقمندان به موسیقی را تاحدی هر چند اندک ، برآورده سازد .

چراغ دانائی باشید فرا راه عبور از تاریکی ذهن جستجوگر من


 
comment نظرات ()