موج موسیقی

نقد ومعرفی موسیقی راک

 
نویسنده : اقلیما (انسیه ) پولادزاده Eghlima( Ensiyeh ) Pouladzadeh - ساعت ٦:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/٢/٢
 

 

به نام هرآنکه هنر را هنرمندانه آفرید

 

 

 

اینک که چندی است طبیعت رختی نو به بر پوشانده است و زمین را دیگرباره دیگرگون ساخته است و نوروز این عیدانه دیرین سروری در دل فسرده آریانا برپا داشته است . با این همه تاخیر روزگار خوشی را برایتان آرزومندم

پس از مدت مدیدی توانستم این مطلب را برایتان ارسال کنم . امیدآنکه بازهم مرا از نظرات سازنده خود مطلع سازید

 

 

موسیقی آنچنان ریشه در روح طبیعت مستحکم ساخته  که هیچ موجودی را از آن غفلتی نیست .

 

     

 

 

 

 

            نگاهی به آلبوم Black Symphony   اثر گروه Black Symphony  

 

 

 

شروعی بسیار جذاب برای کیبورد در آهنگ Never با ریف بسیار سنگین و تکرار آن در کوتاهترین فاصله زمانی ، ملودیک سازی و ترکیب موثر ریتم های سازها با یکدیگر

 

Never touch, never feel, Never see, never dream, Never learn,

 never laugh,

Never cry, never scream, Never hold, never love, Never give,

never take,

And never live again.

 

آهنگ ساختار سمفونیک خود را تا انتها حفظ کزده است و صدای گس وکال در بعضی از قسمتهای آهنگ بسیار بر جذابیت کار افزوده است . شاید Never   را بتوان بهترین شروع برای این آلبوم دانست که قبل از نقطه پایان ،  سلوی وحشی این کار که خود را در فضاسازی ها رها می کند و تغییر گام آهنگ در انتها .

 

Breathe ترانه ای که با صدای نفس یک انسان و شاید یک مرد آغاز می شود و انگار سعی در القای حس نفس بریدگی به مخاطب دارد که حتی گهگاه ریف ها نیز به فضا سازی کمک بسیار می کند در این ترانه ، پس صداها به خوبی قابل درک است و حرکات  بسیار زیبای کیبورد که البته هرچندملودی ساده ای را دنبال می کند اما بشدت تاثیر گذار است ، شاید اگر بیس شنیداری تر بود در این کار ، ماشانس این را داشتیم که با یک شاهکار تمام عیار روبرو شویم .

 

موج شرقی با End Of Your Life  به گوش می رسد  اما این فقط آغازکار است و ضرباهنگ ها کم کم رشد می کنند و در ثانیه های میانی نمایان می گردند صرف نظر از لیریک جذاب و هنرمندانه وکال از حرکت نفس گیر و پایاپای لید در انتهای اثر ، اصلا نمی توان چشم پوشی کرد اما حیف که بسیار کوتاه است ( به نظر می رسد ضرورتی در کار بوده است .)

 

در این ترانه لید فضاخواهی خاصی را دنبال می کند و در نقطه اوج آهنگ لید و کیبورد بخوبی یکدیگر را پوشش می دهند و پیش از آن که باز خلا بیس احساس شود با پس صداهای متوالی فضا را بیش از پیش  لایه به لایه می کند و از قسمتهای آکوستیک کار نیز نباید دور ماند و برخورد متقابل وکال و  لیدگیتار  بشکلی که گیتار فضای اصلی ترانه را مهیا می کند . Are You Crying ?  .....

 

 

ریتم چرخشی و ویژه ای  The Poor   را فرامی گیرد و سلوی برخاسته از اروپای شرقی آن و افکت های صدای وکال که بصورت متقابل با ریتم پیش می رود کیبورد به شکل محسوسی پیش زمینه را ایجاد می کند و در  هر بخش از آهنگ توقع شنیدن ریتم دیگری می رود که بشکل هنرمندانه ای در سراسر این آهنگ این عمل اتفاق افتاده تقریباً مانند کارهای Dream Theater  نوسانهای قبل از ارائه این اثر با این تفاوت که در ریف ها الهام گرفته  مستقیم  از گروه Fates Warning  است  چراکه سنگین تر از ریف های معمول گروه های سرآمد Progressive  ایفا شده است و چه مقتدرانه در شش دقیقه و اندی این همه تکنیک و زیبائی گنجانده شده است .

 

علاقه خاص این گروه همچون دیگر گروههای پیرو بدعتگری در متال به ایجاد فضا های شرقی بخصوص آسیای جنوب شرقی و البته گاهی هم کنایه به آمریکای جنوبی چرا که به لحاظ وجود ریتم های مشترک مابین این دو منطقه اصولا شنیدن این گونه  موسیقی ها انسان را سردرگم می سازد که البته این به دلیل حرکات سیال فرهنگ و تمدن در طی اعصار محتلف بوده است و کماکان ادامه دارد . The Wind  رابه چشم  یک ترانه شرقی با تمپوی بالانگاه کنید که اگر سرعت کار را پائین بیاوریم بخوبی این مسئله ادراک می شود و فضای معابد دامایی را بیاد می آورد . پیشنهاد می کنم هنگام شنیدن این اثر به آسمان شب خیره شوید . حتما لذتی دوچندان می برید .

 

Listen   یک پاور غنی شده است من همیشه با آهنگ The Wind  که می رسم بی صبرانه منتظر شنیدن Listen  هستم چراکه وکال در این کار بسیار دلچسب من عمل کرده است . در حقبقت آنچه در حنجره نهفته است بیشتر نشان می دهد . این کار هم ارکان سمفونیک را در خود حفظ کرده است و بسیار وام دار کیبورد می باشد .

 

اگر آلبوم را شنیدید قضاوت در خصوص   Period Of Mourning را به خودتان می سپارم و مایلم نظر شما را  در خصوص این کار جویا شوم .

 

The Black Symphony  زیرکانه ترین پایان برای Never می تواند باشد ، ریتم های شمرده گیتار و کیبورد و پیاده سازی ریفی که بسیار یادآور کارهای جاودانه Heavy Metal  است با ضرباهنگی آرام در کل ترانهای که تمامی ارکان آن قابل شنیدن است و نوازندگی به حد کمال تمیز و پررنگ تر از همه هنرنمائی گیتار و درامز ، من شیفته این آهنگ هستم .

 

 

             

 

Black Symphony  با طلوعی ناگهانی و افولی ناخوشایند به پروژه ای شبیه بود که صاحبانش برغم اینکه در سالهای اخیر بازهم قول های بر تشکیل مجدد گروه را دادند اما هرگز تعداد آلبوم های خود را از دو اثر ، ترقی نداد . در سال 2004 در سایت رسمی گروه امیدوارانه ادعا شد که آنها بازمی گردند اما ....

 

 


 
comment نظرات ()